திருவாரூர் தியாகராஜர் - பங்குனி உத்திரக் கட்டுரை

 

வேத காலத்தில் இந்திரனை மிக முக்கியமாக வழிபடும் மரபு நம் தேசத்தில் இருந்தது.

 

மேகங்களின் மழை பொழியும் ஆற்றலுக்கு இந்த்ர சக்தி என்று பெயர்.

 

மனிதனின் ஐந்து புலன்களின் சுகம் அனுபவிக்கும் சக்திக்கும் இந்த்ர சக்தி என்று அர்த்தம்.அதனால் தான் அவற்றை இந்த்ரியங்கள் என்கிறோம்.

 

ஆனால் சதா மனிதன் வாழ்க்கையை வெறும் சுகானுபவத்தில் கழித்த கட்டத்தில் இந்திர வழிபாடு நிறுத்தப் பட்டது.

 

ஆனால் இன்று பல கோயில்களில் இந்திரன் இறைவனைப் பூஜிப்பதாக ஐதீஹ நம்பிக்கை உள்ளது.

 

முற்கால சோழர்கள் தம் துறைமுகத் தலைநகராம் பூம்புகாரின் மிக ப்ரம்மாண்டமான முறையில் இந்திரா விழா எடுத்ததை சங்க நூல்கள், சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை வர்ணிப்பதைக் காண்க.

 

28 நாட்கள் நிகழும் அவ்விழா சித்திரைப் பெளர்ணமி அன்று முடிவடைந்தது.இன்றும் தமிழர்களுக்குச் சித்திரைத் பூர்ணிமை மிக முக்கியம் அன்றோ?

 

மதுரையின் புராண வரலாற்றைக் காணின், சித்திரைப் பூர்ணிமை நாளில் தான் இந்திரன் சொக்கநாதரை வழிபட்டு சாபம் தீர்த்துக் கொண்டான் என்று தெரிகிறது.

 

இன்றும் கன்யாகுமரி மாவட்டம் சுசீந்திரத்தில் இரவில் அர்த்த ஜாம பூஜையை இந்திரன் செய்வதாக நம்பிக்கை.

 

இன்றும் மதுரையில் சித்திரைத் திருவிழாவும் பூர்ணிமை அன்று கள்ளழகர் வைகையில் இறங்கும் விழாவும் உலக ப்ரசித்தம்!

 

ஆனால் நம் ஆய்வு சற்று மாறுகிறது....

அது தான் திருவாரூர் தரும் குறிப்பு.

முசுகுந்த சோழன் தேவர்களின் எதிரியான வாலாசுரனைக் கொன்று தேவலோகத்தில் விருந்தாளியாக இருக்கிறான்.அவன் இந்திரனையும் அவன் கூட்டத்தையும் பூம்புகாருக்கு வரவேற்று விழா எடுத்தான் என்பது சிலம்பின் குறிப்பு.ஆனால் சிலம்பில் சில விஷயங்கள் தரப்படவில்லை.அதுவே நம் ஆய்வு....

 

தேவலோகத்தில் சில காலம் விருந்தாளியாக இருக்கும் சோழன் தினமும் இந்திரன் பூஜிக்கும் வேளை அவன் பூஜை அறையுள் இருந்தான்.

 

அங்கு மிக உயர்ந்த அழகிய சோமாஸ்கந்த விக்ரஹத்தைக் காண்கிறான். சிவனும் பார்வதியும் குழந்தை முருகனுடன் உள்ள மூர்த்தியே சோமாஸ்கந்த வடிவம்.

 

சிவசக்தி ஆனந்த நிலையே இதுவாகும்.தமிழக சைவ ஸ்தலங்களில் ப்ரதான உற்சவர் சோமாஸ்கந்தரே.

 

இம்மூர்த்தியை அதிகம் வடிவமைத்த பெருமை மகேந்திர வர்மனுக்கும் அவன் மகன் நரசிம்ம வர்ம பல்லவனுக்குமே உரித்தாகும்.

 

பாரத தேசத்தின் ஆணிவேரான குடும்ப தத்துவத்தை உணர்த்தும் சிலா ரூபம் இதுவாகும்.

 

இந்திரன் வழிபட்ட சிலை மஹாவிஷ்ணுவால் அவனுக்கு அளிக்கப்பட்டது.

 

இந்த சிலையின் அழகில் சொக்கிப் போகிறான் சோழன்.

 

ஊர் திரும்பும் முன் இந்திரன் தந்த வரங்களையும் கூட வேண்டாம் என்று கூறி, இச்சிலையை எடுத்துச் செல்ல அனுமதி கேட்டான் மன்னன்.இந்திரனுக்கு தர்ம சங்கடம்! 

 

”சரி நாளை காலை வா, புறப்படும் முன் தருகிறேன்” - என்கிறான் இந்திரன்.

 

மறுநாள் காலை பூஜை அறையில் பார்த்தால் ஏழு சிலைகள் ஒரே போல்...குழப்பம்!

 

”சோழ மன்னா! இவற்றுள் எது நீ முதலில் பார்த்த சிலை என்று கண்டுபிடித்து எடுத்துக் கொள்!” - என்று சவால் வைக்க,மன்னன் ஈசனை மனமார வேண்ட, ”என் காதுகளில் செங்கழுநீர் மலர்கள் கொண்டு செய்த தோடுகள் சார்த்தப்பட்டுள்ளன” என்று சிவன் அடையாளம் கூற, மன்னனும் அதைக் கண்டுபிடித்திட, வேறு வழியே இல்லாமல் இந்திரன் அச்சிலையை மற்ற ஆறு சிலைகளுடன் சேர்த்துப் பரிசாக்கினான்.

 

”இந்திரா....நன்றியுடன் உங்களை, உம் மனைவியை, தேவர்களை ஆண்டுக்கு ஒரு முறை பூம்புகார் வந்து தங்கி நீங்களே விழாவெடுத்துப் பூஜிக்க வேண்டுகிறேன்!” என்று சோழன் கூற, இந்திரன் ஏற்க, அதுமுதல் இந்திர விழா உண்டானது.

 

இந்திராதி தேவர்கள் தாம் பூஜித்த சோமாஸ்கந்த மூர்த்தியை வழிபடப் பூம்புகாருக்குப் பங்குனி தொடங்கி சித்திரைப் பூர்ணிமை வரை பூஜிப்பர் என்பது வழக்கு.

 

இந்த சோமாஸ்கந்த மூர்த்தி தான் இன்று உலகப் புகழ் பெற்ற திருவாரூர்த் தியாகராஜர்.மனிதனின் தியாக உணர்வின் சக்தியாக அவர் உள்ளதால் தியாகராஜர் ஆகிறார்.

 

பூம்புகாரில் சிவனுக்கு மிக ப்ரதானமான கோட்டம் இருந்தது என்று சிலம்பு கூறுவது இவரது கோயிலே எனலாம்.

 

கி.பி 2ஆம் நூற்றாண்டில் மிகப்பெரிய கடல்கோள் ஏற்பட்டுப் பூம்புகார் அழியும் போது சோழர்கள் இவரை இடமாற்றம் செய்தனர்.அதன் பின் வந்த மனுநீதிச் சோழன் திருவாரூரை நியமித்து, தலைநகர் ஆக்கி, அவ்வூரில் தியாகராஜப் பெருமானை ப்ரதிஷ்டை செய்தான்.

 

சிதம்பரத்துக்கு முன் உருவான ஸ்தலம் திருவாரூர்.

இது பஞ்சபூதங்களில் பூமி தத்துவத்தைக் குறிக்கும் ஸ்தலம்.தேவாரத்தில் மிக அதிகமான பாடல்கள் பெற்ற ஸ்தலம்.மிக அதிகமான உட்சன்னிதிகள் கொண்ட ஸ்தலம்.உலகின் மிகப் பெரிய தேர், மிகப் பெரிய குளம் கொண்ட ஸ்தலம்.

 

தியாகராஜப் பெருமானின் உடலை நாம் பார்க்கவே முடியாது.முகத்தை மட்டுமே பார்க்க முடியும்.பங்குனித் தேர் கழிந்து வலது பாதத்தை மட்டும் பார்க்க முடியும்.அவரது உடல் மூடி மறைக்கப்பட்டுள்ளது.அவருக்கு அருகில் உள்ள பார்வதிக்குக் ”கொண்டி நாயகி” என்று பெயர்.கொண்டி - வேறு தேசத்தில் இருந்து வந்த பெண்.

 

பட்டாடைகளும் அணிகலன்களும் பின்னிப்பிணைந்து பூக்களுடன் கலந்து சிம்மாசனத்தில் தியாகராஜப்பெருமான் அமர்ந்துள்ளார்.

 

இன்றும் முசுகுந்த சோழ சஹஸ்ரநாமம் பல ஆயிரம் பூக்கள் கொண்டு நிகழ்வதைக் காண்க.

 

மிகப் பழைய தமிழ் இசைக்கருவிகள் பல தியாகராஜர் முன் இன்றும் வாசிக்கப்படும்.குடமுழா, கல் நாதஸ்வரம் ஆகியன இன்றும் வாசிக்கப்படும்.

 

மீதி ஆறு சிவன் சிலைகளும் தியாகராஜர் என்றே போற்றப்பட்டு ஆறு ஸ்தலங்களில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

 

அவை - நாகப்பட்டிணம், திருநள்ளாறு, வேதாரண்யம், திருவாய்மூர், திருக்காறாயில், திருக்குவளை

 

ஒவ்வொரு தியாகராஜருக்கும் ஒவ்வொரு வகை நடனம் உண்டு.அவை மனிதனின் மன உணர்ச்சியைக் காட்டுவதாகும்.

 

மனிதன் தியாகத்தால் வினை அறுக்க முடியும்.

வினை அகலின் முக்தி வரும்.

தியாகத்தின் விதை தூய அன்பு.

அதையே அன்பே சிவம் என்கிறோம்.

 

காசிக்கு இணையான சைவத்தின் தலைமை இடம் திருவாரூராக விளங்கிற்று.

 

அறுபத்தி மூன்று அடியார்களின் வரலாற்றை சுந்தரர் தொகுத்தது இவ்வூரில்தான்.மேலும் அவருள் பல அடியார்கள் அரும்பணி ஆற்றியதும் இவ்வூரில் தான்.

 

தியாகராஜப் பெருமானின் சாயரட்சை [மாலை பூஜை] அவசியம் காண வேண்டும்.அப்போது கல்நாயனமும் குடமுழாவும் வாசிப்பர்.

 

கி.பி 16ஆம் நூற்றாண்டில் இசைக் கலைக்கு மறுமலர்ச்சி உண்டாக்கிய சங்கீத மும்மூர்த்திகளும் அவதாரம் செய்தது இவ்வூரில்தான். மூவரின் வீடுகளும் இன்றும் உள.

 

அவர்களுள் ஸ்ரீமுத்துசாமி தீட்சிதர் பல காலம் இவ்வூரிலேயே வாழ்ந்து மராட்டிய அரசின் வேண்டுகோளுக்கு ஏற்ப கோயில் வழிபாட்டில் இசை நாட்டியக் கலைக்கு ஏற்ற வழிகாட்டுதல்கள் செய்தார்.

 

இசையை நாட்டியத்தை இருகண்களாக ஆன்மீகம் கொண்டது.அதைத் திருவாரூர் வளர்த்தது.எண்ணற்ற தேவர் அடியார்கள் நாட்டியக் கலை மூலம் இறைப்பணி செய்ய ஊர் இது.அதனால் தான் ராஜராஜ சோழன் தஞ்சைப் பெரிய கோயிலில் தேவரடியார்களைக் கொண்டு ஆடல் கலையை புகுத்திய போது அதில் அதிகமானோர் திருவாரூர்க் கோயிலில் பணியாற்றியவர்களாக அவன் தேர்வு செய்தான்.

 

சைவ சமயத்தின் பல்வேறு பிரிவினர் இன்று வடதேசத்தில் அதிகம் உள்ளனர்.ஆனால் அவர்கள் எல்லோரும் திருவாரூரில் கூடி ஈசனை வழிபடுவதை அப்பர் தம் தேவாரத்தில் பதிவு செய்கிறார்.

 

திருவாதிரை விழாவும் பங்குனி உத்திர விழாவும் ஆரூரில் மிக மிக ப்ரபலம் என்பதை தேவாரப் பாடல்கள் காட்டும்.

 

உலகின் மிகப் பெரிய தேர் ஆழித் தேர்.இதுவே திருவாரூர்த் தேர்.1920ல் இது தீயில் சாம்பலாகி வேறு தேர் ஆகி அதுவும் பழுதாகி இன்றுள்ள தேர் உருவானது.முதல் தேரை இழுக்க பத்து யானைகள், இருபதாயிரம் மக்கள் தேவை.இன்றுள்ள தேரை ஓட்ட நவீன சக்கரங்கள் உள்ளன.

 

தியாகரைத் தூக்க இருபது பேர் தேவை.ஆனால் தேரில் தீயில் தியாக மாட்டியபோது தனி ஒருவர் விக்ரஹத்தைத் தூக்கிக் கொண்டு கீழே குதித்து நசுங்கினார்.அவர் குடும்பத்துக்கு இன்று தேரின் முதல் வடம் பிடிக்கும் மரியாதை உண்டு.

 

திருவாரூரில் உள்ள ஸ்ரீகமலாம்பிகை மிக சக்தி கொண்ட தேவி.தேவி உபாசனையின் அனைத்து மூல மந்த்ரங்களும் இவள் பாதத்தில் உள்ள பீடத்தில் உள்ளன.குசாசனம் என்ற ஒரு வகை அமர்வு கோலத்தில் உலகில் வேறு எங்கும் இல்லாத கோலத்தில் அன்னை உள்ளாள்.இவள் சன்னிதியில் 51 சப்தங்களின் அட்சர பீடம் உள்ளது.ஸ்ரீமுத்துசாமி தீட்சிதர் கமலாம்பிகை மீது மிக மிக ப்ரசித்தி பெற்ற சக்தி பெற்ற நவாவரணக் கீர்த்தனைகள் செய்துள்ளார்.இவற்றைப் பாடிப் பாராயணம் செய்யும் போது ஸ்ரீசக்ரம் அல்லது அர்த்த அல்லது மஹாமேருவுக்கு நவாவரண பூஜை ஒன்பது மணி நேரம் செய்த பலன் உண்டு.அடியேன் அனுபவித்துள்ளேன்.

 

தீட்சிதர் தினமும் தேவி முன் உள்ள மண்டபத்தில் வீணை வாசிப்பது வழக்கம்.

 

மற்றொரு தேவி அல்லியங்கோதை.நீலோத்பலாம்பிகை என்று பெயர்.

 

சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் தம் முதல் மனையாள் பரவை நாச்சியாருடன் வாழ்ந்து, அவர் பொருட்டு தியாகர் நடு இரவில் தூது போனது இன்றும் பங்குனி விழாவில் நிகழ்கிறது.தியாகருக்கும் சுந்தரருக்கும் ஒரே மரியாதை இவ்வூரில் உண்டு.

 

இவ்வூர் ஈசன் அருளால் பிறந்த காரணத்தாலே சங்கீத மும்மூர்த்திகளில் ஸ்ரீராம பக்தரான அன்பர் தியாகராஜர் என்று பெயர் பெற்றார்.