மீனாக்ஷி கல்யாணம் [சிறப்புக் கட்டுரை]
தந்தை இல்லாத சூழல்.
தம் மகளை யாருக்குக் கல்யாணம் செய்து கொடுத்து, மிகப் பெரிய பாண்டிய தேசத்தை அடுத்து பராமரிக்கப் போகிறோம் என்று காஞ்சன மாலை கலங்கிய சூழல்.
அக்கட்டத்தில் தான் பாண்டிய அரசி தடாதகை வடதேசத்தில் சுத்த சிவமான மஹானைக் கண்டு மனம் பறிகொடுத்தாள்.
வெறும் மோஹத்தால் அவள் காதல் கொண்டாள் என்பது இல்லை.
தன் நிலை, தேசம், தாய், மக்கள் என அனைத்தையும் கவனத்தில் கொண்டவள் அவள்.
அதனால் தான் அவள் திருமணத்தை அன்னை ஏற்றாள் என்கிறது வரலாறு.
யாரோ மலையில் சாதுவாய் உட்கார்ந்து இருப்பவனை அவள் கூட்டிவரவில்லை.
ஆனாலும் ஊரார் அரசார் புறம் கூறி இருப்பர்.
ஸ்திடமாய் அவனைக் கைப்பிடித்து அவனது உறுதுணையுடன் மதுரையை தேசத்தை அவள் பராமரித்த கதியைக் கண்டே மக்கள் முழுமையான மனதுடன் சிறிது காலத்துக்குப் பின் ஏற்றனர் என்பதே எதார்த்தம்.
தான் எண்ணியபடி கல்யாணம் இன்னாருடன் தான் ஆக வேண்டும் , அதன் மூலம் ஏற்பதும் மண பந்தம் அர்த்தம் உள்ளதாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்கு மிக்க சக்தியாக ஸ்தலம் அதனால் மதுரை ஆயிற்று.
அதனால் கல்யாண ஸ்தலம் ஆனது.
நிச்சயதார்த்தம் ஆகி நின்று போன பல கல்யாணங்கள் மீனாக்ஷியின் அருளால் கைகூடியதை இன்றும் மக்கள் பகிர்ந்து கொள்கின்றனர்.
அதனால் தான் தினமும் உத்சவம் இல்லாத காலங்களில் சொக்கருக்கும் மீனாக்ஷிக்கும் கல்யாணம் ஆகிறது.
மேலும் அவள் காலத்துக்குப் பின் பாண்டிய தேச மக்கள் சொக்கர் மீனாக்ஷி தாலியை உருவாக்கினர்.
இன்று வரை மதுரையில் அவர்தம் தாம்பத்ய இல்லற சக்தி நிலை பெற்றுள்ளதைப் போல் என்று என்றும் தம்பதிகள் வாழ வேண்டும் என்றே இத்தாலி புழகத்துக்குள் வந்தது.
மிகத் தொன்மை மிக்க தமிழ்ச் சமூஹத்தில் தாலி இல்லை.
ஊர் பொது ஸ்தல வ்ருக்ஷத்தின் கீழ் பெண்ணை மணமகன் கையில் நல்வினை இல்லறம் ஏகக் கைப்பிடித்துக் கொடுப்பர்.
இதையே ”பொண்ண ஒருத்தன் கிட்ட கையப் பிடிச்சு கொடுக்கணும்” என்று கூறுகிறோம்.
மரத்தின் எச்சமாய் பாலக்கால் போடும் சடங்கு உள்ளது.
திருக்கல்யாண சிற்பத்தில், மீனாக்ஷியின் தலைக்கு மேல் கடம்ப மரம் உள்ளது.
ஒவ்வொருவரும் தம் கல்யாண நாளை மிக மிக விரும்புவர்.
காரணம் ஏதோ ஒன்று இருக்கும்.
அதையே தினமும் தம்பதிகள் எண்ணி எண்ணி எத்தனை காலம் ஆயினும் ரசித்தால் சச்சரவே வராதாம்.
தினமும் மீனாக்ஷிக்குக் கல்யாணம் என்பதே தம்பதிகள் தினமும் தம் கல்யாண நாளைப் போல் எண்ணி வாழ வேண்டும் என்பதே.
அந்நாளில் சச்சரவே இல்லை அல்லவா?
ஆழ்ந்த மனோதத்வ நிலையை இது உணர்த்தும்
மீனாக்ஷிக்கு அதனால் தான் ”நித்ய கல்யாணி” என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.
நம் ஆத்மா சக்தி.
அது பரம்பொருளான சிவத்துடன் கலக்க வேண்டும்.
அதன் குறியீடே கல்யாணம்.
குரு என்ற ஞானம் மூலம் ஆத்மா பரம்பொருளை இணைவதையே விஷ்ணு தடாதகையை ஈசனின் கையில் ஒப்படைப்பது போல் குறியீடு உள்ளது.
அதையே பாண்டியர் கல்யாண சுந்தரேஸ்வரர் சன்னிதி ஆக்கினர்.
கம்பத்தடி மண்டபத்தில் திருக்கல்யாண சிற்பம் உருவாகி அதுவே இன்று பல தமிழ்க் குடும்பங்களின் கல்யாணப் பத்திரிக்கையின் லோகோ ஆனது.
கல்யாணமான ஆன பெண்கள் மீனாக்ஷிக்குத் தாலி கழுத்தில் ஏறியவுடன் தம் தாலிக்குப் புதுக்கயிறு கையோடு மாற்றிக் கொள்வதைக் காணலாம். பல ஊர்களில் உள்ள தமிழ் மங்கையர் அன்று தாலிச் சரட்டை மாற்றுவது வழக்கம்.கல்யாண வாழ்வில் மீட்டுருவாக்கம், மறுமலர்சி, குறை தீர்த்தல் ஆகியவற்றின் குறியீடு இது.
மீனாக்ஷியின் தாலியை நாயக்க மன்னர் வைடூர்யக் கற்கள் பதித்து அமைத்தார்.அது மதுரை வங்கியில் இருந்து முந்தைய நாள் எடுக்கப்படும்.
தங்க வட்டில், பொன் சந்தனக்கும்பா, பொன் பன்னீர்சொம்பு, பொன் குங்குமச்சிமிழ் ஆகியன எடுத்து அன்று பயன்படுத்தப்படும்.
திருக்கல்யாணம் அன்று திருப்பரம் குன்றம் முருகன் தேவயானையுடன், அவ்வூர்ப் பவளக்கனிவாய்ப் பெருமாளுடன் எழுந்தருள்கிறார்கள்.
மாலையில் திருமலை மன்னன் உண்டாக்கிய பெரிய கல்யாண மஹாலில் வரவேற்பு நிகழும்.ஊரே கோலாகல அல்லோலப்படும்.
கல்யாணம் ஆனவர்
ஆகாதவர்
ஆக முடியாதவர்
ஆகக் கூடாதவர்
என அனைவருக்கு தேவி மீனாக்ஷியின் திருக்கல்யாணம் ஆசீர்வதிக்கும் என்று என் ஆசான் முனைவர்.திருமலை ஐயா [தமிழ்ப் பல்கலைக் கழக முன்னாள் துணை வேந்தர்] 1995 திருக்கல்யாண வானொலி நேர் காட்சி செய்தது இன்றும் மனதில் உள்ளது.
அன்னையின் கல்யாணம் தம்பதிகளின் கல்யாண வாழ்விற்கு உறுதுணை செய்யும், பாரத தேசத்தின் ஆணிவேரான இல்லற வாழ்வின் மேன்மைக்கு வேராகும், ஆன்மா உய்ய வழிவகுக்கும்.ஒரு முறையேனும் சித்திரையில் மீனாக்ஷி கல்யாணம் காண்க.
மீனாக்ஷி கல்யாண வைபோகமே
கெளரி கல்யாண வைபோகமே
சித்திரையில் மாலையிட்டாள்
சிங்காரச் சொக்கருக்கே
செந்தமிழ்ச் செல்வியவள்
தேன்மதுரை நகரினிலே
பொன் ஊஞ்சல் ஆடுகின்றாள்
மீனாக்ஷி அன்னை
கண்கவரும் எழில் கொண்ட
தன் கணவன் சொக்கனுடன்....
[பழம் பாடல்....இன்றும் பாடப்படுகிறது]
கல்லுக்கு நாதம் உண்டு.
நாதம் உள்ள கல்லில் தான் மூலஸ்தானத்தின் சிற்பம் செய்வர்.
1990ல் காஞ்சி மாஅப்பெரியவர் ஓர் உரையில் மீனாக்ஷி தேவகாந்தார ராக இலக்கணம் கொண்ட திருமேனியள் என்று கூறியதை 2015 வரை ஆய்வு செய்தும் பதில் கிடைக்கவில்லை.
மீனாக்ஷிக்குப் பூஜிக்கும் அர்ச்சகருக்கும் பதில் தெரியாத நிலையில்,
காஞ்சி மடம் 2015ல் மயிலாப்பூரில் முகாம் கொண்ட நிலையில் அடியேனின் பெரியபுராண நூலை அவர் பார்வையிட வேண்டிய சூழலில் மஹாப்பெரியவாளின் சம்ஸ்க்ருத ஆசானின் மகன் சம்ஸ்க்ருத அறிஞரைக் காணும் வாய்ப்பில் இக்கேள்வியைக் கேட்ட போது, அவர் வியந்து ஸ்ரீமத் ராமாயணம் மாமா [பெரியவரின் சீடர்] மூலம் பதில் கொடுத்தார்.
தேவகாந்தாரம்
கர்நாடக இந்துஸ்தானி இசையில் முக்கிய ராகம்
மிக ஜனரஞ்சகமான ராகம்
நம் இளையராஜா அதிகம் பயன்படுத்தும் ராகம்
அதற்கும் மீனாக்ஷியின் விக்ரஹ வடிவிற்கும் என்ன தொடர்பு?
கயிலாயத்தில் சிவபார்வதி கல்யாணக் களிப்பின் தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் உருவாக்கியது தேவகாந்தாரம்.
மதுரையில் தடாதகையில் கல்யாணத்தில் மக்கள் அதையே இசைத்து ஆடினராம்.
அதுவே கல்யாண ராகம்!
அதனால் அவள் சிலையும் பின்னர் தேவகாந்தார அதிர்வுகள் கொண்டதாக ஆயிற்று.
ஆணும் பெண்ணும் கல்யாண பந்தம் மூலம் இணைந்து 36 வகை அறங்கள் சமூஹத்துக்கும், சுற்றத்துக்கும், உற்றார் உறவுக்கு தமக்கும் செய்து ஆன்மீக உயர்ச்சி பெறவே கல்யாணம் என்பது காஞ்சிபுர ஸ்தல ஐதீஹம்.அவ்வூர் ”குடும்ப ஸ்தலம்” ஆகிறது. பக்தியுடன் அன்புடன் சேவைகள் செய்ய வினைகள் தீரும், பிறவி சுழற்றி ஒழியும்...அதற்கே ஆணும் பெண்ணும் உறுதுணை ஆகின்றனர்.
தன் கணவனைக் கைப்பிடித்த மீனாக்ஷி இன்று வரை உண்மையான பக்திக்கு பதில் சொல்லும் லீலைகள் நிகழ்வதை உணர்க....
வாழ்க தூய இல்லற தர்மம்!
