மூர்மார்கட்

ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மதராஸில் புத்தகக் கண்காட்சி வருகிறது.

ஆனால் ஒரு காலத்தில் ஆண்டு முழுவதும் புத்தகக் கண்காட்சி போல் ஒரு விற்பனைப் பகுதி மதராஸில் இயங்கியது.

முன்பெல்லாம் யாராவது மதராஸ் போகிறார்கள் என்றால் கல்லூரி மாணவர்கள், படித்தவர்கள் ஒரு புத்தகப் பட்டியலே கொடுத்து விடுவார்கள்.

குறிப்பாக second hand books அதிகம் கிடைக்கும் இடமாக இது இருந்தது.

அது தான் கி.பி 1985 மே 30ஆம் நாள் தீக்கு இரையான மூர் மார்கட்.

இன்றைய சென்டரல் ரயில் நிலையத்தின் தோழர்கள் நால்வர்.

ரிப்பன் மாளிகை, விக்டோரியா மஹால், மூர் மார்கட், தென்னிந்திய ரயிவே தலைமைச் செயலகம்.

பாவம் மூர் மார்கட் நண்பன் தீயில் வெந்து கருகியது, இன்று அவ்விடத்தில் நவீன பாணியில் ரயிவே முன்பதிவு செய்யும் கட்டிடம் நிற்கிறது.

மூர் மார்கட்டின் நினைவுச் சின்னம் கூட கடைகளின் மத்தியில் அமிழ்ந்து கிடப்பதைக் காண்க.

கவர்னர் ஜென்ரல் ஜார்ஜ் மூர் கி.பி 1898ஆம் ஆண்டு மூர் மார்கட்டுக்கு அடிகோலினார். இந்தோ சாரசானிக் முறையில் ரீ இல்ஸ் என்பவர் வடிவமைக்க அழகாகக் கட்டிடம் எழும்பியது. அதை எழுப்பியவர் ஏ.சுப்ரமண்ய ஐயர். கி.பி 1900ல் கட்டிடம் பல கடைகளுடன் இயங்க ஆரம்பித்தது.

இன்றைய ப்ராட்வேயில் உள்ள சிறு வியாபாரிகளுக்கு என இக்கட்டிட வளாகம் எழுப்பப் பட்டது. இறைச்சி, காய்கறிகள், பழைய புத்தகங்கள், செல்ல ப்ராணிகள், பழங்காலக் கலைப்பொருட்கள், துணிகள், உணவுப் பண்டங்கள், மலர்கள் .....

இப்புத்தகங்களின் மிச்ச சொச்ச வியாபாரப் பணி இன்றும் மதராஸின் லஸ் பகுதியில், வேறு சில இடங்களில் காணலாம்.

”இது மதராஸ் மூர் மார்கட்டில் வாங்கியது” என்று என் காது பட பல ஊர் மக்கள் பெருமை சொல்வதைக் கேட்டுள்ளேன்.

இத்தனை ஏன், 1970களில் வண்ண மீன்கள் மூர் மார்கட்டில் மட்டும் தான் கிடைக்கும்.என் தகப்பனார் க்லேஸ்கோ தகர டப்பாவில் ஓட்டைகள் போட்டு, தண்ணீர் நிரப்பிச் சில வண்ண மீன்களைக் கொண்டு வந்து மதுரையில் எங்கள் வீட்டு ஹாலில் வைத்தார்.அவை மூர்மார்கட் மீன்கள் தான்.

பல மாணவர்கள் இங்குள்ள நூல்களை வாங்கிப் படித்துத் தேர்ந்துள்ளனர்.

விலை மலிவாகவும் பொருட்களை இங்கு வாங்க முடியும்.குறிப்பாக சென்ட்ரலுக்கு அருகில் இருந்ததால் பல ஊர் மக்களின் வியாபாரம் அதி வேகத்தில் நடக்குமாம்.

”மூர்மார்கட் போகாம வராதீங்க...” என்று சொல்லியே அனுப்புவர்.

மூர் மார்கட் எரிந்த செய்தி வானொலியில் அறிவிப்பான போது நான் வேதனைப் பட்டேன்.காரணம் நான் வாங்க வேண்டும் என்று கனவில் வைத்திருந்த பொருட்கள் இனி எப்போது கிடைக்கும் என்று அழுதேன்.

எனக்குத் தெரிந்து 1980களில் முதல் டிஜிடல் கடிகாரம் மூர்மார்கட்டில் வாங்கப்பட்டு என் அத்தைகள் கட்டினதைக் கண்டேன்.

பலருக்கும் ஜீவாதாரத்தைக் கொடுத்த அங்காடி அது.

பூம்புகாரிலும் மதுரையிலும் பழங்காலத்தில் பலவித அங்காடிகள் இருந்ததைப் போல் தான் மதராஸின் மூர் மார்கட் பெருமை பெற்றிருந்தது.

பெரியவர்கள், என் வயதினர் இன்றும் சென்ட்ரல் வழியில் போகும் போது மனக்கண்ணில் மூர் மார்கட்டைத் தேடுகிறோம், ஏங்குகிறோம்.

அன்றைய மதராஸிகளின், ஏன் தமிழகத்தின் முதல் நடுத்தர வர்க்கத்தினர் – ஏழைகளின் மால் என்று சொன்னாலும் தவறில்லை!

மதராஸ் பல்கலைக் கழகம்

உலகில் ஐரோப்பியர்களால் உருவாக்கப் பட்ட மிகத் தொன்மையான கல்வி நிறுவனங்களில் ஒன்று மதராஸ் பல்கலைக் கழகமும் ஆகும்.

கி.பி 1857 ஆம் ஆண்டில் மதராஸ் யூனிவர்ஸிட்டி உருவானது.

மரீனா கடற்கரையில் ”கல்வி கரையில” என்பதை உணர்த்துவதாக நிமிர்ந்து இன்றுவரை அழகிய இந்தோ சாரசானிக் கட்டிட வடிவில் நிற்கிறது.

அன்றைய மதராஸின் ஆளுனர் சர் எலிஃபின் ஸ்டோன் அவர்களின் மேற்பார்வை, லண்டன் பல்கலைக்கழகத்தின் ஆளுமையில் பல்கலைக்கழகம் உருவாயிற்று.

இயற்கையாகவே பார்த்து Dr.ராதாக்ருஷ்ணனின் பிறந்த தினமான செப்டம்பர் ஐந்தாம் நாள் சட்டரீதியாக இப்பல்கலைக் கழகம் இயங்க ஆரம்பித்துள்ளது.

புகழ்பெற்ற கட்டிடக் கலைஞர் ராபட் சிஸ் ஹோம் தான் பல்கலைக்கழகக் கட்டிடங்களை வடிவமைத்துள்ளார்.

ஆங்கில இலக்கியம், தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், சம்ஸ்க்ருதம், அறிவியல், தத்துவம் ஆகிய துறைகள் முதலில் தொடங்கப்பட்டன.

பல லட்சம் மாணாக்கரை உருவாக்கி உலகிற்கு அளித்த பெருமை என்றென்றும் மதராஸ் பல்கலைக் கழகத்துக்கு உண்டு.

மயிலை - திருவல்லிக்கேணி கண்டேனே...

மதராஸ் என்பது புதிது.ஆனால் அதன் உதிரி பாகங்களான ஊர்கள் மிகப் பழையன.

திருவொற்றியூர், திருமயிலை, திருவல்லிக்கேணி, திருவான்மியூர், பல்லாவரம் [பல்லவபுரம்], கோட்டூர்புரம், வடமுல்லைவாயில், பாடி, எழுமூர் [எக்மோர்] குன்றத்தூர், கோவூர், மாங்காடு போன்ற பல ஊர்கள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட சிறு நகரங்களே!

அவற்றில் உள்ள திருக்கோயில்களை பக்தி இலக்கியத்தில் நம் தெய்வீகப் பெரியோர்கள் பதிவு செய்துளர்.

மதராஸின் திருமயிலையில் பேயாழ்வாரும் வாயிலார் நாயனாரும் வாழ்ந்தனர்.

திருவான்மியூரை அப்பர், சம்பந்தர், அருணகிரியார் பாடினர்.

திருமயிலையைச் சம்பந்தர் பாடினார், அருணகிரியாரும் போற்றிப் பதிவாக்கினார்.

திருவல்லிக்கேணி பெருமாளைப் பேயாழ்வாரும் திருமழிசையாழ்வாரும் திருமங்கையாழ்வார் போற்றினர்.

திருவொற்றியூரை அப்பர், சம்பந்தர், சுந்தரர், பட்டிணத்தடிகள், அருணகிரியார், வள்ளலார் எனப் பலரும் தம் பக்தி இலக்கியங்களில் போற்றிப் பதிவாக்கினர்.

தேவாரப் பாடல் பெற்ற ஸ்தலங்களே மொத்தம் ஏழு உள்ளன.

அவற்றுள் மயிலை [மயிலாப்பூர்] - திருவல்லிக்கேணி பழங்காலத்து இரட்டை நகரங்கள்.

அவை இரண்டும் மதராஸின் கோட்டைக்கு அருகில் அமைந்தவை. முதன்முதலில் மதராஸுடன் இணைக்கப்பட்ட ஊர்கள் இவையே.

மயிலை சங்ககாலத்தில் துறைமுகமாக விளங்கியது. [புனித தாமஸ் ஆய்வுப் பகுதியில் அதிகத் தகவல்கள் உள]

மாமல்லபுரத்துக்கும் முந்தைய துறைமுகப் பட்டிணம் மயிலை.

புனித தாமஸ் இங்கு இருந்து கிழக்கத்திய தேசங்களுக்கும் செல்ல எண்ணியிருக்கிறார், அதனால் தான் இங்கு வந்தார்.

திருவள்ளுவரின் பிறப்பும் வாழ்வும் மயிலையில் தான்!

கலிங்கத்துப் பரணி இலக்கியம் ”பண்டை மயிலையும் பாடீரே” என மயிலையின் சிறப்புகளைக் கூறும்.நந்திக் கலம்பகமும் இவ்வூரைக் குறிக்கின்றது.

கி.பி 16ஆம் நூற்றாண்டு வரை மயிலையில் கப்பல் போக்குவரத்து இருந்தது. குறிப்பாகப் போர்த்துகீஸியர் மீண்டும் மீண்டும் வந்துள்ள இடம் இது.

இன்று உள்ள கபாலீச்சுரம் அன்று கடற்கரையில் இருந்தது, கடல்கோளாலும், போர்த்துகீஸிய மத வேற்றுமை குணத்தாலும் இன்றுள்ள இடத்துக்குப் புலம் பெயர்ந்தது. தமிழகத்தில் ஆதிகாலத்தில் மக்கள் கொண்டாடிய விழாக்கள் என்னென்ன என்று இக்கோயில் தேவாரம் மிகத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

பல இலக்கியங்களும் இவ்வூரைப் பதிவு செய்துள்ளன.

மயிலைக் கபாலி கோயில் இன்றுள்ள இடத்துக்கு வந்ததன் காரணம் போர்த்துகீஸியரின் படை எடுப்பாலும் இருக்கலாம் என்று கூறப்படுகின்றது.

ஃப்ரெஞ்ச் வீரர்கள் தம் கைவரிசையைக் காட்டிய கோயில் இது.இரு மாபெரும் கோயில் கொள்ளை நிகழ்ந்துள்ளன.

கி.பி பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டு - மூன்றாம் குலோத்துங்கனின் அதிகாரிகளுள் ஒருவன் எல்லப்பர் பிள்ளை.இவன் தன் மகன் திருமலை தேவமகராசனின் நலனுக்குகாக இன்றைய மதிலை எடுத்தான்.

மற்றொரு அதிகாரி இருபத்திரண்டு ஆடுகள் தானம் செய்துள்ளனன்.

கி.பி 1810 - அய்யா முதலி என்பவர் தான் கோயில் தர்மகர்த்தாவாக இருக்க வேண்டும் என்று அவரது நாணத்தை விளக்கி ஆங்கிலேயரிடம் மக்கள் விளக்கி அவரையே தலைவர் ஆக்கியுள்ளனர்.

கி.பி 1896 - மயிலாப்பூர் ராக்கியப்ப முதலியார் வீதி, கதவு எண்: , சுப்பராய முதலியின் மகன் ஆறுமுக முதலி தன் தோட்ட வீட்டைக் கோயிலுக்கு எழுதினார்.அதன் மூலம் வரும் வருவாயில் பங்குனி விழா முதல் நாள் கொடி ஏற்ற தினத்தின் இரு வேளை உற்சவங்களுக்கு உரிய பணமும், இரவில் அனாதைகளுக்கும் பயணிகளுக்கும் தரமான மிளகு சாதம் தரவும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும் விலைமிக்க மூவாயிரம் ரூபாய் மதிப்புள்ள ரத்தினக் கற்கள் கொண்ட காதணி கபாலீஸ்வரருக்கு அவர் அளித்தார்.

மயிலை முண்டகக்கண்ணியம்மன், கோலவிழி அம்மன் ஆகியன ஆதிகாலத்து ஊரின் காவல் தேவதைகள்.

ராமக்ருஷ்ண மடச்சாலை வினாயகர் கோயில், செல்வ வினாயகர் கோயில் ஆகிய முன்னூறு ஆண்டுகள் பழமை கொண்டவை.

சமண வழிபாட்டு ஸ்தலமும், ஏசுவின் மாணவர் புனித தாமஸின் ஜீவ சமாதியும் மயிலையில் உள்ளன.

மதராஸின் முதல் மேற்கத்திய சர்ச் லஸ் சர்ச்.இது இன்றைய போர்த்துகீஸியரின் சாந்தோம் சர்ச்சுக்கும் முந்தியது.

திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி பெருமாள் மிகத் தொன்மையானவர்.அவருக்குப் பெரிய உருட்டு விழிகளும் மீசையும் உண்டு.மஹாபாரதப் போரில் பங்கேற்ற வடிவில் கீதை சொன்ன கோலத்தில் க்ருஷ்ணன் பார்த்தசாரதியாக உள்ளார், மிகப்பெரிய திருமேனி.

உத்ஸவர் முகத்தில் பல நூறு வார்ப்பு வடுக்கள் உள்ளன.

”ஜெயங்கொண்ட சோழ மண்டலத்து புலியூர்க் கோட்டத்து எழுமூர் [எழும்பூர் - எக்மோர்] நாட்டுத் திருவல்லிக்கேணி” - என்று முகவரி அடையாளம் தரப்பட்டுள்ளது. [கி.பி 13]

கி.பி 5ஆம் நூற்றாண்டில் பேயாழ்வார் தம் ஒரே பாடலில் ”திருவல்லிக்கேணி” என்றே பெயர்ப் பதிவு செய்கிறார்.

கி.பி 808 ஆம் நூற்றாண்டில் தந்தி வர்ம பல்லவனின் கல்வெட்டு மூலம் இதன் தொன்மை புரியும்.

மூலஸ்தானத்தின் வடக்குப் பகுதியில் இக்கல்வெட்டு உள்ளது என்ன கூறுகிறது?

”இவ்வூரின் நிலவந்தர்கள் கோயிலின் சொத்தான வயல்களை அடகு வைத்து விட்டனர்.அதற்கு வட்டியாக 45 கிலோ நெல்லையும் கொடுத்திட, கோயிலில் ஆறுகாலப் பூஜைக்கு நைவேத்யம் செய்யப் போதிய நெல் இல்லை! [ஊர் சொத்தைக் கொள்ளை கொள்வது புதிதல்ல]

ஆனால் அவ்வயல்களைப் புகழ்த்துணை விசை அரசன் என்பவன் முப்பது கிலோ நெல்லும், ஐந்து பவுன் பொன்னும் கொடுத்து வாங்கினான்.அவனது அலுவலர்கள் மூவர் - சங்கமன், சட்டி சர்மன், இளைய சட்டி சர்மன் ஆகியோர் அந்நெல் தரும் தூய குத்தல் அரிசியைக் கொண்டு பார்த்தசாரதி பெருமாளுக்கு இரவு காலப் பூஜையிலும் அமுது செய்வித்தனர்.

இலங்கையில் செய்யப்பட்ட விளக்கும், அமுது செய்விக்கும் அழகிய பாத்திரமும், தட்டம் ஒன்றும் இவனால் பார்த்தசாரதி பெருமாளுக்குத் தரப்பட்டன” - ஈழ விளக்கு மயிலைத் துறை முகம் வழியே இலங்கையில் இருந்து வந்துள்ளது.

கி.பி 12 - மருதுழான் உலகாளுடையான் என்ற வணிகன் பெருமாளுக்கு ஒன்றரை பவுன் பொன் வழங்கினான்.

கி.பி 13 - வீரராஜேந்திரச் சோழன் காலத்தில் நித்ய பூஜைக்கு உரிய Monthly budget திட்டம் தரப்பட்டுள்ளது.

கி.பி 13 - மூன்றாம் குலோத்துங்க சோழனின் புகழைக் கூறும் கல்வெட்டு, அவன் போரில் வெற்றி பெற்றதால் பெருமாளுக்கு மாலையில் ஏற்றும் சந்தியா தீப வழிபாட்டுக்கு ஏற்பாடு செய்ததைக் கூறுகிறது.

கி.பி 13 - வேத வழிபாட்டுச் சடங்குகளில் கலச கும்பங்களுக்குச் சுற்றும் பருத்தி நூலை ஓராண்டுக்குக் கொடையாக அளித்த செய்தி, நைவேத்தியத்திற்கு தானத்தொகை, பெருமாளுக்கு அழகிய குத்து விளக்கை அளித்த செய்தி உள்ளன.

கி.பி 1309 - குலசேகர பாண்டியன் காலத்துக் கல்வெட்டில் அரசனின் ஆணையின் பேரின் வயல்கள் சில தெள்ளியசிங்க பெருமாள் [கோயிலின் மற்றொரு முக்கிய மூர்த்தி] பூஜைகளுக்காக ”திருமயிலாப்பூர் ஊர் அவர்க்கு” [மக்களிடம் தரப்பட்டது] வழங்கப் பட்டது என்று கூறுவதால் மயிலையின் கிளைத்துணை ஊர் திருவல்லிக்கேணி எனப் புரியும்.

கி.பி 14 - பஞ்சநதி வாணன் நீலங்கரையன் [ECR Neelangarai] பெருமாளுக்கு நிலம் வழங்கினான்.

கி.பி 1564 - மூலஸ்தானத்தில் ருக்மிணித் தாயார், அனிருத்தன், ஸாத்யகி, தனி ரங்கநாதர், ஸ்ரீதேவி பூமி தேவி, தனிக்கோயில் தாயார் [வேதவல்லி] உற்சவர், பல கோயில் சீரமைப்பு வேளைகள், பொன் நகைகள் ஆகியன நரசிங்கதாஸன் என்பவரால் செய்து தரப்பட்டன.

கி.பி 1599 - திருமயிலாப்பூரில் இருக்கும் நகரத்தாரில் பட்டண ஸ்வாமி பெரியந்தை கோத்திரம் சின்னாச்சியண்ண செட்டி குமாரன் சிக்கிச் செட்டியார் திருவல்லிக்கேணி தெள்ளியசிங்கபெருமாளின் வஸந்த, சித்திரை உத்ஸவங்களுக்கு விழாக்கொடை அளித்தார்.

கி.பி 1646 - ஜார்ஜ் கோட்டை மீது தாக்குதல் செய்ய வந்த பாட்டிண்ச்சேரி ஃப்ரெஞ்ச் படை திடீரெனக் கோயிலுக்குள் புகுந்து கொண்டு அங்கிருந்து சில நாட்கள் போர் செய்தது.மக்கள் எவ்வளவு கெஞ்சிக் கேட்டுக் கொண்டும் படை கோயிலை விடவில்லை.

கி.பி 1673, செப்டம்பர் 14 - டச் கார வீரர்களும் இஸ்லாமிய வீரர்களும் போர் புரியும் போது தங்கும் படைவீடாக இக்கோயிலை எடுத்துக் கொண்டனர்.

மேலும் கி.பி 16ஆம் நூற்றாண்டின் வரையிலான வேறு கோயில்களின்  கல்வெட்டுக்கள் கூட  உள.

விவேகானந்தர் இக்கோயிலில் ப்ரசங்கம் செய்துள்ளார்.

மஹாகவி பாரதியார் பார்த்தசாரதியைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டே கண்ணன் பாடல்களை எழுதித் தள்ளியுள்ளார். தமிழையும் பாரதியாரையும் பிரிக்க முடியாது.அது போலவே திருவல்லிக்கேணி வாழ்வையும் அவரது சரிதத்தையும் பிரிக்க முடியாது.

அவர் இறுதியாக வாழ்ந்த வீடு கோயில் பின்புறம் இன்றும் அரசு நூலகமாக உள்ளது, வீட்டின் சில பகுதிகளில் புகைப்படக் கண்காட்சி உள்ளது.

தர்மம் மிகு சென்னையில் தர்மத்தை கீதை மூலம் எடுத்துக் கூறிய கண்ணன் கோயில் கொள்வது பொருத்தமே!

அடையாறு

மதராஸின் மற்றொரு ஆறு அடையாறு.
மதராஸின் ஜீவநதி இதுவும் ஆகும் - ஒரு காலத்தில்....
ஆங்கிலேயர் இதையே தம் தெற்கு அரண் என நம்பினர்.

கடலைச் சென்று அடைவதால் ”அடை ஆறு” [வினைத்தொகை] எனலாம்.

தன் கரையில் வாழும் மக்களை அடைகாத்து உய்விப்பதால் ”அடை ஆறு” ஆனது.

நமக்குப் பயன்படாவிட்டாலும் இன்றும் பல பறவைகளுக்கு உறைவிடம் இதன் முகத்வாரம்.

நம் அலட்சியப் போக்கால் சென்னையை வீணாக்கிய செம்பரம் பாக்கம் ஏரிக்கு அருகில் தோன்றும் இவ்வாறு சுமார் 42.5 கிலோமீட்டர் பாய்கிறது, மதராஸில் கடலுடன் கைகோர்க்கிறது.இன்று இதன் கரையில் தான் புற்றுநோய் மருத்துவமனை, மலர் மருத்துவமனை, தியோஸோஃபிகல் சொஸைட்டி, எம்.ஜி.அர் ஜானகி மகளிர் கல்லூரி, இசைக்கல்லூரி,ஆந்திர மகிள சபா மருத்துவக்கூடம், அடையாறு படகு சவாரிப் பயிற்சி க்ளப் [ஏதோ தினமும் காலை பணக்காரர் சிலர் படகில் பயிற்சி செய்து பொழுது போக்குவதைக் காணலாம்] ஆகியன கொலு இருக்கின்றன.

உலக ப்ரஸித்தி பெற்ற அடையாறு ஆலமரத்தின் வேருக்கு நீரளிப்பதும் இவ்வாறே!

உலகில் மிக உயர்ந்த, சிறந்த குழந்தைக் கல்விக் கோட்பாட்டை உருவாக்கிய Dr.மரியா மாண்டிசொரி அம்மையார் கி.பி 1936 முதல் ஒன்பது ஆண்டுகள் ஆல்காட் கட்டிடத்தில் தங்கி ஆசிரியப் பயிற்சியும், பள்ளியும் நடத்தினார்.

கூவத்தைப் போலவே நாம் சீரழித்துக் கொண்டு இருக்கும் ஆறு அடையாறு.இயற்கையும் அதன் சுத்தீகரிப்பைச் செய்த வண்ணம் இருக்கிறது.

மஹாகவி பாரதி மிகவும் ரசித்து, உல்லாசமாகக் காற்று வாங்க விரும்பிய இடம் இதன் கரை என்று அவரே ஓரிடத்தில் குறிப்பிடுவார்.

குதிரை வண்டில் ஏறிக் கொண்டு அடையாற்றின் கரையில் படுத்த வண்ணம் நாவல்கள் படிக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை அவர் வெளியிடுகிறார்.

அடையாற்றங்கரைப் போர்
24.10.1746ஆம் நாள் பாண்டிச்சேரி ஃப்ரெஞ்ச் படை சாந்தோம் மூலம் நுழைந்து சற்றும் எதிர்பாரா விதமாக ஆங்கிலேயரின் ஜார்ஜ் கோட்டையைக் கைப்பற்ற முற்றுகையிட்டது.பாவம்! அதே வேளை ஆற்காடு நவாபின் படைகளும் கோட்டையை முற்றுகையிட வர, அல்லாடிப் போயினர் ஆங்கிலேயர்.

மஹ்ஃபஸ் கான் என்ற ராணுவத் தளபதியையும் அவன் படையையும் தெற்கு நோக்கிச் செல்லுமாறு ஃப்ரெஞ்ச் எதிர்ப்புடன் வலியுறுத்த அவர்கள் அடையாற்றின் கரையில் வந்து முகாம் இட்டுக் கொண்டான். சுமார் பத்தாயிரம் வீரர்களுடன் அடையாற்றின் வடகரையில் தங்கிய நவாப் படை, மேலும் பாண்டிச்சேரியில் இருந்து சாந்தோமுக்குள் ஃப்ரெஞ்ச் படை வருவதைக் கண்காணித்தான்.காரணம் சாந்தோமை நவாப் கைக்கொண்டான்.இந்நிகழ்ச்சி 22.10.1746 அன்று நிகழ்ந்துள்ளது.

ஆனால் பாண்டிச்சேரிப் படை பயங்கரமான தாக்குதலை நவாப்பின் மீது செலுத்த, அவர்தம் ஆயுத பலத்தால் திக்குமுக்காடிப் போன நவாப் படை 24.10.1746மாலை சரண் அடைந்து ஓடிவிட்டது, ஆங்கிலக் கோட்டை ஃப்ரெஞ்ச் வசமானது.

ஒரு நாள் முழுவதும் பலர் அலறக் காண இப்போரை Battle of Adyar என்பர்.

கூவம் - ”பாரதத்தின் தேம்ஸ்” என்று ஆங்கிலேயன் புகழ்ந்த நதியின் கதை

மதராஸின் பெருமையே அதன் இரண்டு ஆறுகள் தான்.

காரணம் ஆற்றின் கரைகள் தானே நாகரிகத்தின் வளர்ச்சிக் களம்?

வைகைக் கரை - மதுரை

காவிரிக் கரை - பூம்புகார், உறையூர், தஞ்சை

பேரியாற்றங்கரை - வஞ்சி [கொடுங்கலூர், கேரளம்]

அதுபோல் கூவம் மற்றும் அடையாற்றின் கரையில் திருமயிலை-திருவல்லிக்கேணி என்ற இரட்டை நகரங்கள் உருவாகின, ஆன்மீகத்துக்கும் கடல்சார் வணிகத்துக்கும் வழி செய்தன.

அவ்வாறுகளின் தன்மைகளை உணர்ந்தே ஆங்கிலேயன் இக்கடற்கரைப் பகுதியைத் தேர்வு செய்தான்.

குறிப்பாகக் கூவம் ஆற்றின் கரையில் தன் தேசத்து லண்டன் மாநகரைக் காண எண்ணினான்.அடையாற்றைத் தன் தெற்கு எல்லைக் காவல் அரணாக நம்பினான்.

இன்று இவ்வாறுகள் சுயநலம் கொண்ட நம்மால் கொல்லப்பட்டன!

மனிதனைக் கொன்றால் தூக்கு அல்லது ஆயுள் தண்டனை! இயற்கையைக் கொன்றால்? காலம் தோறும், அடுத்த அடுத்த தலைமுறைக்கு தண்டனை.சமீபத்திய பெருமழை வெள்ளம் இரு நதிகளையும் சுத்தம் செய்தது, இயற்கைக்குத் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும் அல்லவா?

கி.பி 1940களில் தம் கல்லூரிக் காலத்தில் கூவத்தில் குளித்து, நீந்தி, படகு சவாரி செய்ததை என் அன்னையாரின் தகப்பனார் அடிக்கடி என்னிடம் கூறுவார்.

நவீனத் தொழில்நுட்பத்தை நாம் கற்றது போதும், மேலை நாடுகளின் தேவையில்லாக் கலாச்சரங்களை விடுத்து அவன் இயற்கைக்குத் தரும் மரியாதையை நாம் கற்க வேண்டும்.

பழமையான மதராஸில் கூவம் பாய்வதன் புகைப்படங்கள் ஏக்கத்தை வரவைக்கும்!

சரி இந்த வற்றாத ஜீவ நதியின் வரலாறு என்ன?

திருவள்ளூர் மாவட்டம் கூவம் என்ற சிற்றூரில் தோன்றி, மதராஸில் நேஃபியர் பாலத்தடியில் ஓடிச் சென்று தன் தலைவனான கடலைச் சேர்கிறது கூவம்.

அதன் வடகரையில் ஆங்கிலேயர் St.ஜார்ஜ் கோட்டையை எழுப்பினர், பெரிய அரசை ஸ்தாபித்தனர்.

தொண்டை நாட்டின் முக்கியக் கடல்வழி வாணிகத்துக்குக் கூவம் உறுதுணை செய்தது.மயிலைத் துறைமுகம் மிகப் பழமை வாய்ந்தது.அதற்குள் சரக்குகளைக் கொண்டு வரப் படகுகள் இவ்வாற்றில் இயங்கின.

ஆங்கிலேயர் மிக அதிக அளவில் கூவத்தினைப் பயன்படுத்தினர்.

கூவத்துடன் வட ஆறு எனப்படும் பக்கிங்ஹேம் கால்வாயும் சேர்கிறது.

கி.பி 17ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பச்சையப்ப முதலி என்ற பெரும் துபாஷி இவ்வாற்றில் தினமும் நீராடி, சிந்தாதறிப்பேட்டைக் கோமளேஸ்வரன் கோவிலுக்குச் செல்வது வழக்கம் என்று அவரது சரிதம் கூறும்.

கூபம் - வடமொழியில் கிணறு என்று அர்த்தம், அதன் திரிபே கூவம்.

கிணறு போல் ஒரு வற்றாத ஊற்றாகி வழியும் தண்ணீர் கூவம் ஆகும்.

சுமார் 72 கிலோமீட்டர் பாயும் ஆறு இது.இதையே கோமளேஸ்வரம் ஆறு என்று பழந்தமிழ் நூல்கள் கூறும்.அதாவது திருவல்லிக்கேணி ஆறு என்று அர்த்தம். கோமளம் - அல்லி, தாமரை. அல்லிக்கேணி - அல்லி மலர்கள் நிறைந்த பெரிய குளக்கேணி - திவ்யதேசம் திருவல்லிக்கேணி.அதன் பகுதியில் பாயும் ஆறு கோமளேஸ்வரம் ஆறு.

கூவம் என்ற பெயரே ஆங்கிலேயரின் பழைய வரைப்படங்களில் உள்ளது, அவர்கள் வாயில் எளிதாக உச்சரிக்கப் பட்டுள்ளது.

மனம் வைத்தால் கூவம் சுத்தம் ஆகும்.ஆங்கிலத்தையும் அந்நிய கலாச்சாரத்தையும் கொண்டாடும் நாம் அவர்தம் இயற்கைப் பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வையும் ஏன் விட்டுவிட்டோம்?

ஆனால் ஒன்று, நாம் விழித்துக்கொள்ளவில்லை என்றால் இயற்கை விழித்துக் கொண்டு கூவத்தைக் காக்கும்.....மற்றொரு ஆழிப்பேரலை - மழைப் பெருவெள்ளம் என.....

பக்கிங்ஹேம் கால்வாய்

உலகின் நீளமான கால்வாய்களுள் ஒன்று தென் பாரத தேசத்தின் பக்கிங்ஹம் கால்வாய்.இன்று மதராஸில் துர்நாற்றம் வீசிக் கொண்டு, தன் நிலை குலைந்து, ஏதோ ஒரு சாக்கடை போல் நம்மால் ஆக்கப்பட்டு விட்டதை எண்ணி வெட்கம் கொள்க.

மொத்தம் 796 கிலோமீட்டர் நீளம் ஓடுகிறது இக்கால்வாய். படகுப் போக்குவரத்து இருந்துள்ள இக்கால்வாய் ஆந்திராவின் காக்கினாடாவில் ஆரம்பம் ஆகி, மாமல்லபுரம் தாண்டி மரக்காணம் வரை ஓடுகிறது. கி.பி 1877-1878ல் மிகுந்த பஞ்சம் தென் தேசத்தில் தலைவிரித்து ஆடியபோது ஆங்கிலேயர் மக்களுக்கு தினக்கூலி கொடுத்து ஆங்காங்கே தோண்டி உருவாக்கிய உழைப்பின் சின்னம் இக்கால்வாய். மதராஸ் மாநகரின் முக்கிய பகுதிகள் வழியே ஓடுகிறது இக்கால்வாய். முதலில் ஆங்கிலேயர் இதை ”வட ஆறு - North river'' என்றனர்.கோச்சேன்ஸ் கால்வாய் என்றும் இது அழைக்கப்பட்டுள்ளது.

கி.பி 1801ஆம் ஆண்டில் மதராஸ் பட்டிணம் - என்னூர் வரை தோண்டப்பட்டதாம். துறைமுகப் பயன்பாட்டுக்கே அதிகம் பயன்பட்டது இக்கால்வாய்.
கி.பி 1837ல் ஆந்திராவுக்குள் நுழைந்த கால்வாய், தெற்கில் மரக்காணம் வரை தோண்டப்பட்டுள்ளது. லார்ட் க்ளைவ் தான் இதை பக்கிங்ஹேம் கால்வாய் என்று பெயர் மாற்றினார்.

ரிப்பன் மாளிகை - கவர்னர் மாளிகை - மதராஸ் மாநகராட்சி

துபாஷி பேரி திம்மப்பாவின் தம்பி தான் பேரி வெங்கடாத்ரி.இவர் கிண்டியில் மிகப்பெரிய ஆடம்பர விடுதியைக் கட்டினார்.அதுவே இன்றைய கவர்னர் மாளிகை - ராஜ் பவன்.இவர் மூலம் தான் தேசத்தின் மிகப் பழமை மிக்க மதராஸ் கார்ப்பரேஷன் உருவானது.Corporation of Madras - 16.9.1688 A.D, oldest among all other corporations.

மதராஸ் பட்டிணம் வளரும் சூழலில், அதற்கு ஈடாக அதன் வெளியே கருப்பர் நகரமும் வளர்ந்தது.இவற்றின் பராமரிப்புச் செலவுகளை மனதில் எண்ணியும், சில நீதிநெறிகள், சட்டதிட்டங்கள், வளர்ச்சிப்பணிகள் ஆகியவற்றைக் கண்காணிக்கும் பொருட்டும் அன்றைய கவர்னர் ஸ்ட்ரெயிஷம் மாஸ்டரின் ஆலோசனையின் பெயரில் மாநகராட்சி உருவானது.

30.12.1687ஆம் நாள் இங்கிலாந்து மன்னன் ஜேம்ஸ் மதராஸை மாநகராக உருவாக்கும் அனுமதியை ஏலிஹூ யேலிடம் [யேல் பல்கலைக் கழகம் தோன்ற நிதி உதவி செய்தவர்] அளிக்க,அவர் அதைக் கொண்டு வந்து கோட்டையின் சேர்மேன் சர் ஜோஸியா சைல்ட்டிடம் தர, அடுத்த ஆண்டே மதராஸ் மாநகராட்சி உருவானது.

மதராஸின் முதல் மேயர் ”The worshipful Mayor'' என்று போற்றப்பட்டுள்ளார்.

இவர்களின் கீழ் ஊர் அதிகாரி, கணக்குப்பிள்ளை, பேட நாயக் ஆகியோர் பணியாற்றினர்.
பன்னிரண்டு வீரர்கள் ரக்த வர்ண ஆடையில் மின்ன, கம்பீர நடை போட, 29 வீரர்கள் சீன தேசத்துப் பட்டு உடையில் உடன் வர மற்றவர்கள் [பர்கஸீஸ் - மேயரின் கீழ் உள்ல அலுவலர்கள்] கம்பீரமாய் இன்று கோட்டையில் உள்ள புனித மேரி சர்ச்சின் தென்புறம் உள்ள அன்றைய டெளன் ஹால் கட்டிடத்தில் நன்பகலில் மேயர் பதவி ஏற்றார்.

பேரி திம்மப்பாவின் தம்பி பேரி வெங்கடாத்ரி முக்கியமான பர்கஸீஸாகப் பணியாற்றினார்.அவரது உணவகம் தான் இன்று கிண்டியில் உள்ள கவனர் மாளிகை. அல்டர்மென் வருடம் ஒரு முறை மாற்றிக் கொள்ள அனுமதிக்கப் பட்டார்.

இன்று சென்ட்ரல் ரயில் நிலையத்துக்கு அருகில் உள்ள அழகிய வெள்ளை நிற ரிப்பன் மாளிகை கி.பி 1913ஆம் ஆண்டில் திட்டமிடப்பட்டு உருவானதே. G.S.T. ஹாரிஸ் என்ற கட்டிடக்கலைஞர் வரைப்படம் தயாரிக்க லோகநாத முதலியாரின் தலைமையின் கீழ் சுமார் ரூ.5,50,000 செலவில் ரிப்பன் மாளிகை தோன்றியது. அன்றைய கவர்னர் ஜென்ரல் லார்ட் ரிப்பனின் பேரிலேயே இம்மாளிகை அழைக்கப் பட்டது. கட்டிடம் திறக்கப்பட்ட விழாவை மூவாயிரம் மதராஸிகள் கண்டு ரசித்தனராம்.

மதராஸின் முக்கிய மேயர்கள் சிலர்:
நாத்தனெயில் ஹிகிஸ்டன் - முதல் மேயர்.
P. த்யாகராய செட்டியார் - முதல் இந்திய மெயர் - கி.பி 1919
குமாரைய்யா M.A.முத்தய்யாச் செட்டியார் - கி.பி 1933
தாரா செரியன் - முதல் இந்தியப் பெண் மேயர்

மதராஸ் உருவாகக் காரணமானவர் - துபாஷி.பேரி திம்மப்பா

மொழி அறிவே மனிதனை உயர்த்திக் காட்டுகிறது.
மொழி மூலம் இன்று வரை உலகில் ப்ரச்சனைகளும் உண்டு, மகிழ்ச்சிகளும் உண்டு.
***
பல மொழி வல்லமை இன்று மிகவும் அவசியம் என்கிறார்கள்.
அன்றும் அது வணிகர்களுக்கு மிக மிக அவசியமாக இருந்துள்ளது.
சங்ககாலத்திலேயே மதுரையிலும் புகாரிலும் பல்மொழி பேசும் மக்கள் கலந்து வாழ்ந்தனர் என்பது இலக்கியங்கள் காட்டும் எதார்த்த உண்மை.
***
சுற்றுலாத் தலங்களில் ஒருவரது முகத்தைப் பார்த்தவுடன் வியாபாரிகள் அவர்தம் மொழியைப் பேசுவதைக் காண்கிறோம்.
இந்தியர்களுக்கு, குறிப்பாகத் தமிழருக்கே வெகுவிரைவில் பல மொழிகள் கற்கும் ஆற்றல் அதிகம், காரணம் நம் மொழிகளில் உள்ள கட்டமைப்பே!
***
அரசியல்வாதிகள் அரசியல் பண்ணாமல் விட்டு இருந்தால் தேசத்தின் பல மொழிகளையும் தமிழன் கற்றிருப்பான்.
***
ஆனால் பலமொழிகள் கற்கும் தமிழனுக்கு அதுவே தன் மொழியை அவ்வப்போது மறக்கும் குணத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.
***
தெலுங்கு நாட்டுக்கு வெகு அருகில் உள்ளது சென்னை. அதனால் தெலுங்கு மக்கள் அதிகம். தமிழகத்தைல் தான் கன்னடர், தெலுங்கர், மலையாளிகள், மராட்டியர், மொகலாயர்கள், போர்த்துகீஸியர், ஆங்கிலேயர் என எவரும் வந்து போய் உள்ளனர்.அவர்தம் மொழிகளைத் தமிழ் அணைத்துக் கொண்டுள்ளது.
***
கி.பி 16ஆம் நூற்றாண்டில் வியாபாரம் நிமித்தம் நம் ஊர்களுக்கு வருகை தரும் வெளிதேசத்தவர்க்கு மிக முக்கியமான உறவு ”துபாஷி” ஆவார்.
இரண்டு மொழிகள் அறிந்தவர் என்று இதற்குப் பொருள்.

குறிப்பாக ஐரோப்பியர்களை நம் தேசத்து அரசர்களும் வணிகர்களுக்கும் மக்களுக்கும் அறிமுகம் செய்யும் அரும்பெரும் பணியை துபாஷிகள் செய்துள்ளனர். [Translators]

இவர்களின் நாணயத்தின் பேரில் தான் வணிகர் - அரசர் - மக்கள் ஒன்றுபட்டு உயர்ந்துள்ளனர்.ஏமாற்றிய கள்ள துபாஷிகள் பலரும் இருந்தனர்.

துபாஷி ஆனந்தரங்கம் பிள்ளையின் personal diray குறிப்பே ஃப்ரெஞ்சின் பாண்டிச்சேரி வரலாற்றின் கண்ணாடி ஆகும்.

அதுபோல் மதராஸ் தோன்றவும் தேசம் ஒரு காலத்தில் அடிமைப் படவும் காரணம் துபாஷி பேரி திம்மப்பா.

எனது குடும்பத்தில் பல பெரியவர்கள் பல மாநிலங்களுக்கும் துணி வியாபாரம் செய்து வரும் போது அம்மாநிலத்தில் உள்ள மொழியைப் பேசுவதைக் காண்கிறேன்.

அதே வேளை ஆண்டுக்கணக்கில் சென்னையில் வாழும் உயர்குடி வேற்று மாநில மக்கள் தமிழ் தெரியாமல் இருப்பதையும் காண்கிறேன்.காரணம் சமூஹத்துடனான தொடர்பைப் பொருத்தே மொழி அறிவு அமையும்.

என் தாயார் குஜராத்தில் வாழ்ந்த போது வெகுவிரைவில் அம்மொழியை அறிந்தார், என் தந்தையால் அம்மொழியை அறிய இயலவில்லை.

அதே போல் கி.பி 15ஆம் நூற்றாண்டு முதல் ஐரோப்பியரின் வருகை இத்தேசத்தில் இருக்கும் சூழலில் இங்குள்ள மொழியைப் பற்றிய ஓரளவு ஞானம் அவர்களுக்கும், அவர்தம் மொழியைக் குறித்த பொது ஞானம் நம்மவர்களுக்கும் இருந்துள்ளது.

ஆட்டோ ஓட்டுநர்கள், வியாபாரிகள், பூக்காரிகள் எனப் பலர் பல மொழிகளை convey செய்யும் பக்குவம் பெற்றுள்ளனர்.

அதுபோலத்தான் அக்காலத்தில் வியாபாரிகள், இடைத்தரகர்கள் ஆகியோர் சமூஹத்தில் மக்களுக்கும், மன்னருக்கும், வணிகருக்கும் இடையில் பல மொழி அறிந்தோராக, இணைப்பாளராக அமைந்தனர்.

ஆங்கிலேயரோ ஃப்ரெஞ்ச்சோ டச்சோ போர்த்துகீஸோ அம்மண்ணில் வந்த காலம் முதல் ஓரளவுக்கு அவர்தம் தேவைகள் குறித்து நம்மூர் வாசிகளுக்கும் idea இருந்துள்ளது.

துபாஷிகளை வெறும் மொழிபெயர்ப்பாளராகக் காண்பதற்கில்லை.
அவர்கள் மன்னரையும் மக்களையும் வேறு தேசத்தையும் இணைப்பவர்கள்.
அவர்தம் நேர்மையும் நாணயமும் மிக முக்கியமானவை.

ஆங்கிலேயக் கும்பினிக்காரர் [நம்மூர் மக்கள் அழைத்த முறை] கடற்கரை ஓரம் நிலத்தைக் கேட்டுப் பெற்று கோட்டை எழுப்பும் நாளுக்கு முன்பே அவர்தம் வருகையைக் குறித்தும், அவரை அழைத்து வரும் திட்டம் குறித்தும் துபாஷி பேரி திம்மப்பாவுக்கு ஆழமான ஞானம் உண்டு.

பேரி திம்மப்பா.....ஆங்கிலேய அரசு இம்மண்ணில் சாம்ராஜ்யமாக வேர் ஊன்றக் காரணம் ஆன துபாஷி!
தெலுங்கர், நியாயஸ்தர், பிள்ளையார் பிடிக்கக் குரங்கான கதையாகி விட்டது அவர் ஆங்கிலேயருக்குப் பெற்றுத் தந்த வாணிகத் தொடர்பும், நிலமும், கோட்டை கட்டும் அனுமதியும்.....

பதினாறாம் நூற்றாண்டில் கிழக்குக் கடற்கரையில் ஆந்திரா எல்லை முடியும் வரை பல துணி வகையறா வியாபாரிகளின் மத்தியில் நல்ல பெயரும் ப்ரபலமும் கொண்டு விளங்கியவர் பேரி திம்மப்பா.

தெலுங்கு, ஹிந்தி, சம்ஸ்க்ருதம், கன்னடம், தமிழ், டச், ஃப்ரெஞ்ச் மற்றும் ஆங்கிலம் அறிந்தவர்.

குறிப்பாக வேற்று மொழி கற்பிக்கும் போது பெயர்-வினைச் சொற்கள் தெளிவாக அறிவதே மிக மிக மிக இன்றியமையாதவை.அவற்றின் உதவியால் அம்மொழி பேசும் சமூஹத்தில் சமாளித்து விடமுடியும்.

மேலை தேசத்து மாணவருக்கும், வேற்று மொழிக் குழந்தைகளுக்கும் நான் தமிழ் கற்றுத் தந்த போது அதையே செய்தேன், மாணவர்கள் தனித்து இயங்கியதைக் கண்டேன்.எழுதுவதும் வாசிப்பதும் அடுத்து தான்....

துபாஷிகள் ஷேக்ஸ்பியர் அளவுக்கு ஆங்கிலம் தெரிந்திருக்கத் தேவையில்லை, ஆனால் அவர்கள் வியாபார ரீதில், சில குழூக்குறி வார்த்தைகளுடன், வாணிபத் தொடர்பான கருத்துக்களை அரசியல் மொழியுடன் அறிய, வெளியிட ஞானம் பெற்றனர்.

துபாஷி பேரி திம்மப்பா அப்படித்தான் ஆந்திராவின் மசூலிப்பட்டிணத்திலும் ஆர்மகானிலும் கிழக்கு இந்தியக் கும்பினி வியாபாரிகளுடன் தொடர்பு கொண்டார், பழகினார், வியாபாரத்துக்கு உதவினார்.இவர் மேலும் பிற தேசத்து வணிகருக்கும் உதவியிருக்க வேண்டும், உரிய ஆவணங்கள் கிடைக்கவில்லை.

நாயக்க அரசின் ப்ரதிநிதியாக பூந்தமல்லி நகரில் இருந்து ஆட்சி செய்தவர். இவர் பழவேற்காடு - சாந்தோம் வரை நிர்வாஹம் செய்தார்.என்ன செய்து கிழித்தாரோ, மன்னிக்கவும் சாந்தோமில் போர்த்துகீஸியர் போட்டுக்கொண்டிருந்த ஆட்டம் கொஞ்சம் நஞ்சமல்ல.

இவரது அண்ணன் தமரலா வெங்கடாத்ரி நாயக்கர்.இவர் நாயக்க மன்னரின் கீழ் சந்திரகிரியில் இருந்தார்.இவரது மற்றொரு பெயர் தான் சென்னப்ப நாயக்கர்.

வணிகம் மூலம் தேசத்தின் வருவாயைப் பெருக்கும் எண்ணத்தில் தான் விஜயநகர நாயக்கர்கள், தஞ்சை நாயக்கர்கள், மதுரை நாயக்கர்கள், பிற்காலத்தில் மராட்டியர்கள் ஐரோப்பியர்களுக்கு ஒண்ட இடம் கொடுக்க, அவர்கள் உண்ட வீட்டுக்குக் கண்டகம் செய்தனர்.

நம்மூர் ராஜாக்கள் பலரின் நிலையைப் பற்றி எழுத எனக்குக் கை கூசுகிறது! மன்னிக்கவும்....

எப்படியோ ஆர்மகானில் இருந்து ஆங்கிலேயக் கும்பெனியின் உயர் அலுவலர் ஃப்ரான்ஸிஸ் டேவைப் பூந்தமல்லிக்கு அழைத்து வந்தவர் பேரி திம்மப்பா!

ஒரே நாளில் பலர் சொல்வௌ போல் டே வந்து, ராஜாவைப் பார்த்து உரிமைப் பத்திரம் பெறவில்லை.அதற்குமுன் திம்மப்பா மூலம் சில செவிவழி அறிமுகம் ஆகி, அதன் பின் உரிய தருணத்தில் டே கோரமண்டல் கடற்கரையில் பேரி திம்மப்பாவுடன் கப்பல் விட்டுக் கால் பதித்தார்.

தமரலா வெங்கடாத்ரி ராஜாவின் அனுமதியில் அவரைச் சந்தித்து 22.8.1639 அன்று [அஷ்டமச்சனி தேசத்துக்கு நிகழும் காலமோ?] ஃப்ர்மன் எனப்படும் ஆவணம் ஒன்றைப் பெற்றார் டே.அதுவே மதராஸின் பர்த்டே - பிறந்த நாள், மெல்ல மெல்ல சுதந்திரம் பறந்த நாள்.

இதைப் பெற்றுத் தர முக்கிய காரணம் பேரி திம்மப்பா தான்.

அவர் முழுக்க முழுக்க வணிக வருவாய் வேண்டியே இதைச் செய்திருக்கிறார். இந்த ஆவணத்துக்கு மேலும் ஒரு உயர்நிலை அனுமதி சந்திரகிரி அரசனிடம் இருந்து திம்மப்பாவின் பரிந்துரையின் பேரில் தான் பெற முடிந்தது. அனுமதிக் கையெழுத்து போட்ட அரண்மனை இன்றும் சந்திரகிரியில் [காட்பாடி - கூடூர் வழித்தடத்தில்] உள்ளது.

பேரி திம்மப்பாவை குருவாகவே கொண்டு மதித்த ஆங்கிலக் கும்பினி அவருக்கு மிக அகன்ற நிலம் ஒன்றைத் தமக்கு அரசன் ஒதுக்கிய பகுதியில் இருந்து தட்சிணையாகக் கொடுத்தது.அதில் அவர் புதிய சென்னை நகரின் மக்களின் ஆன்மீக வாழ்வுக்கு உதவ சென்ன கேசவ பெருமாள் கோயிலைக் கட்டினார். அதன் பெயர் சென்னைக் கேசவ பெருமாள் கோயில்.

அவரை வணங்குகிறோம்!!!

மவுண்ட் ரோட் தர்கா...

மவுண்ட் ரோட்டில் எல்.ஐ.சிக்கு அதிரில் சற்று கிழக்கில் மசூதியுடன் கூடிய மிகத் தொன்மையான தர்கா உள்ளது.

மத வேற்றுமை இல்லாமல் மக்கள் வழிபடும் ஸ்தலங்களில் இதுவும் ஒன்று.

சுமார் 450 ஆண்டுகளுக்கு முன் மெக்காவில் இருந்து வந்து, நம்மூர் மக்களுக்கு ஆன்மீகப் பணியாற்றி, உடற்பிணி தீர்த்து வைத்த ஒரு இஸ்லாமிய மஹானின் ஜீவசமாதி இது. [ஹஸ்ரத் சையத் மூஸா ஷா காதரி]

தர்மம் மிகு சென்னையில் பல ஜீவ சமாதிகள் உள்ளன.அதனால் தான் இம்மண்ணில் ஆன்மீக நாட்டத்துக்குப் பஞ்சம் இல்லை.

நாமே தொட்டு வணங்க அனுமதிக்கும் தர்கா இது.உள்ளே மிகத் தொன்மை வாய்ந்த தேக்கு மரக்கூரையின் கீழ் காலம் காலமாக இம்மஹான் அருளி வருகிறார்.

மதராஸின் முதல் தொலைப்பேசி...

இன்று கையில் நாம் வைத்துக்கொண்டு உலகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் Selfie phonesக்கு மூதாதையர் க்ரஹாம்பெல்லின் தொலைப்பேசி தான்.

தேசத்தின் முதல் தொலைப்பேசி இங்கிலாந்தின் அனுமதியுடன் ஓரியண்டல் டெலிஃபோன் கம்பெனி என்ற தனியார் நிறுவனம் கி.பி 1881, நவம்பர் 11 ஆம் தேதி ஆரம்பித்தது.

பேரிஸ் கார்னர், எர்ரபாலு செட்டித் தெரு, கதவு எண் 37ல் தேசத்தின் முதல் டெலிஃபோன் எக்ஸ்சேஞ்ச் செயல்பட்டது.

ஆனால் மதராஸில் வெறும் பதினேழு பேர்தான் இதைப் பயன்படுத்தினர்.

குறிப்பாக இரண்டாம் உலகப் போர் மூண்ட போது தொலைப்பேசியின் உபயோகம் அடியோடு கைவிடப்பட்டது.கம்பெனியும் மூடப்பட்டது.

கி.பி 1923ல் மதராஸ் டெலிஃபோன் கம்பெனி ஆரம்பிக்கப்பட்டு சென்ட்ரல், எழும்பூர், துறைமுகம் கோட்டை ஆகிய இடங்களில் இணைப்பகங்கள் வந்தன.ஆனால் அதீத அளவில் பொது ஜனங்கள் பயன்படுத்தவில்லை, காரணம் வேறு ஊர்களில் யார் அத்தனை இணைப்புகள் வைத்து இருந்தனர்?

சைனா பஜாரில் 21000 சதுர அடி நிலத்தில் மதராஸ் டெலிஃபோன் அலுவலகம் முதலில் கட்டப்பட்டது.

கி.பி 1943ல் மீண்டும் தொலைப்பேசி புத்துணர்வு பெற்றது, படிப்படியாக வளர்ந்து சுமார் மதராஸின் 17,000 செல்வந்தர்கள், வியாபாரிகள் பயன்படுத்தும் அளவுக்கு முன்னேறியதாம்.

கி.பி 1947ல் தான் இன்றைய மவுண்ட் ரோட்டில் மீண்டும் பெரிய இணைப்பகம் கட்டப்பட்டதாம்.

இன்றுள்ள பல தனியார் தொலைப்பேசி நிறுவனங்களுக்கு முன்னோடி Oriental telephone company என்பதில் ஐயம் இல்லை.....

______________________________________________________________